Pielęgnacja roślin - poradnik

Callisia fragrans - roślina lecznicza

Callisia fragrans jest to roślina pochodząca Ameryki Południowej; należy do rodziny kommelionowatych. Już starożytni Majowie odkryli jej niezwykłe właściwości lecznicze, roślina ta była bowiem stosowana w ich medycynie ludowej. W Europie pojawiła się już w XVIII w., gdzie szybko stała się popularna ze względu na swoje działanie lecznicze. Badania nad jej niezwykłymi właściwościami są prowadzone od lat 80. XX wieku i nadal trwają.

Callisia fragrans jest rośliną dorastającą do 1 m wysokości, o pokroju nieco przypominającym kukurydzę. Jej liście są jasnozielone i mięsiste, niektóre nakrapiane fioletowymi plamkami, rosną tworząc rozetę podobną do tej, jaką ma juka.

Callisia fragransŹródło: Wikipedia, Autor: Forest & Kim Starr, Lic. CC-BY-SA 3.0

Pielęgnacja

Callisię należy ustawiać w ciepłych i nasłonecznionych miejscach, pamiętajmy jednak, by nie narażać jej na zbyt intensywne, bezpośrednie działanie słońca.

Roślina ta nie ma zbyt dużych wymagań jeśli chodzi o podłoże i chętnie rośnie w zwykłej ziemi z niewielkim dodatkiem (ok. 15%) piasku. Ze względu na to, że szybko rośnie i wypuszcza nowe pędy, dobrze jest posadzić ją do doniczek o większej pojemności, najlepiej ceramicznych ze względu na ich dobrą przepuszczalność powietrza.

Na lato możemy przesadzić Callisię do ogrodu lub wystawić na balkon.

Roślina ta preferuje wilgotną glebę, lecz bez zbędnego nadmiaru wody. Latem i wiosną należy podlewać Callisię codziennie, za to w okresie jesienno-zimowym wystarczy podlać ją 2-3 razy na tydzień. Aby utrzymać odpowiednie nawilżenie tkanek, zaleca się raz na tydzień spryskać liście wodą. W lecie Calisia fragrans najlepiej czuje się w temperaturze 25-27ºC, a zimą nieco niższej, ok. 22ºC.

Roślinę tę można rozmnożyć w warunkach domowych poprzez ukorzenienie kawałka pędu. Jeśli uprawiamy Callisię w ogrodzie, możemy po prostu przysypać pęd (w miejscu między węzłami) ziemią, który po kilku dniach sam się ukorzeni.

Właściwości lecznicze:

Według badań przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych Callisia fragrans rzeczywiście zawiera wiele cennych składników leczniczych. Są to między innymi flawonoidy, których działanie jest zbliżone do witamy C, tak jak ona uszczelniają naczynia krwionośne. Fitosterole są składnikami, które skutecznie obniżają poziom szkodliwego cholesterolu, fiotoestrogeny natomiast regulują gospodarkę hormonalną łagodząc objawy napięcia przedmiesiączkowego oraz menopauzy. W liściach tej rośliny znajdują się także takie składniki mineralne jak miedź, chrom czy żelazo, które jako koenzymy są niezbędne do prawidłowego przebiegu wielu reakcji chemicznych w organizmie.

Aby skorzystać z leczniczych właściwości tej rośliny najłatwiej jest zrobić z niej wywar. W tym celu należy jeden liść zalać wrzątkiem i odstawić na 24 godziny, następnie trzeba wyjąć liść, a sam płyn przechowywać w lodówce. Wystarczy wypić pół szklanki dziennie, a uzupełnimy naszą dietę w wiele ważnych składników.

Jak uprawiać kabaczek?

kabaczek
Kabaczek należy do rodziny dyniowatych i jest warzywem lekkostrawnym o łagodnym smaku. Warto wiedzieć, że jest bardzo zdrowy, gdyż zawiera beta-karoten, żelazo, fosfor, prowitaminę A i witaminę C. Kabaczek można przyrządzić na kilkanaście sposobów. Świetnie sprawdza się jako składnik leczo, jako dodatek do duszonego mięsa, faszerowany, czy też panierowany w bułce tartej lub cieście. Kabaczek nie jest trudny w uprawie, preferuje jednak miejsca o podłożu próchniczym, żyznym. Najlepiej zasiać go w drugiej połowie maja. Warto wiedzieć, że kabaczek możemy również uprawiać w doniczce, np. na tarasie lub balkonie. Pamiętać należy, że dyniowate nie lubią przesadzania, dlatego trzeba się dobrze zastanowić, wybierając miejsce do ich uprawy.

Jak uprawiać migdałek pełnokwiatowy?

migdałekMigdałek występuje jako krzew, bądź też szczepiony jako niskie drzewko. Jest to przepiękna roślina o ładnych, różowych kwiatach, podobnych do małych różyczek. Migdałek zakwita pod koniec kwietnia lub w maju, pokrywając dość gęsto gałązki małymi kwiatkami. Preferuje on miejsca słoneczne i osłonięte od wiatrów o podłożu żyznym, dość wilgotnym i wcześniej uprawianym. Nie lubi natomiast gleby piaszczystej, gliniastej i podmokłej. Migdałek nie znosi mrozu, dlatego warto okryć go słomą lub usypać kopczyk ziemi nad korzeniami. Przy pielęgnacji tego krzewu ważne jest jego przycinanie. Zabieg ten wykonujemy co 3-4 lata.

Przeczytaj: Migdałek - ozdobny krzew liściasty o bujnym kwiatostanie

Zobacz także