Katalog chorób roślin

Parch ziemniaka, Parch prószysty ziemniaka, parch zwykły ziemniaka

Opis:
Parch prószysty ziemniaka wywoływany jest przez grzyby Spongospora subterranea. Największe straty choroba wywołuje na glebach ciężkich i wilgotnych w czasie chłodnych i wilgotnych dni. Infekcja dokonywana jest poprzez wniknięcie zarodników grzyba do komórek skórki. Zarodniki wnikają przez zranienia, przetchlinki i włośniki korzeni. Rozwój choroby postępuje dalej w okresie przechowywania bulw. Choroba powoduje znaczne obniżenie plonów oraz oszpecenie bulw.
Parch zwykły ziemniaka wywoływany jest przez bakterie Streptomyces spp., głównie przez gatunek S. scabies. Źródłem infekcji jest gleba oraz porażone sadzeniaki. Choroba występuje przede wszystkim na lekkich, mało zwięzłych glebach, szczególnych w suchych okresach. Porażeniu parchem zwykłym sprzyja susza w okresie wiązania bulw (od pojawienia zawiązków bulw do osiągnięcia przez nie średnicy ok. 1 cm). Porażenie bulw występuje także na glebach świeżo wapnowanych, o zasadowym pH. Bakterie Streptomyces spp. nie rozwijają się w trakcie przechowywania bulw, nie powodują w tym czasie ich gnicia. 
Objawy:
Parch zwykły ziemniaka objawia się pojawieniem na skórce ziemniaka różnej wielkości, brunatnych, szorstkich strupów.
Parch prószysty ziemniaka objawia się powstawaniem na bulwach jasnych brodawek o średnicy nie przekraczającej 7 mm. Z pękających brodawek wysypuje się brunatny proszek. Bulwy pokrywają się strupkami. Zainfekowane bulwy zniekształcają się, mają ziemisty smak i nie nadają się najczęściej do spożycia.
Zapobieganie i
                                                                    zwalczanie
Wszystkie zainfekowane bulwy należy niezwłocznie zniszczyć. Należy sadzić tylko zdrowe bulwy. W przypadku wystąpienia choroby należy zrobić kilkuletnią przerwę w uprawie ziemniaka na danym polu. Warto uprawiać odmiany odporne na parcha. Gleba do uprawy ziemniaka powinna być żyzna i przepuszczalna.

 

Zobacz także