Katalog chorób roślin

Korkowatość skórki

Opis:
Korkowatość skórki jest przykładem choroby fizjologicznej. Choroby fizjologiczne to grupa chorób dotykająca rośliny w przypadku niedostatecznej zasobności nieożywionych czynników środowiska zewnętrznego, m.in. zawartość składników pokarmowych w glebie, struktura gleby, temperatura powietrza, ilość wody, wilgotność powietrza, nasłonecznienie, pH gleby itd. Jeżeli występują różnice, pomiędzy zapotrzebowaniem rośliny a warunkami uprawy, wzrost i rozwój roślin może być zaburzony. Przy rozpoznawaniu choroby, należy trafnie określić czynnik chorobotwórczy, gdyż oprócz chorób fizjologicznych, przyczyną zmian mogą być np. bakterie, wirusy, grzyby, pasożyty itd. Korkowatość skórki jest skutkiem złych warunków uprawowych, m.in. zbyt duża wilgotność powietrza, za duże nasłonecznienie roślin, które wcześniej znajdowały się w warunkach niedostatecznego nasłonecznienia oraz przenawożenie roślin. 
Objawy:
Korkowatość skórki najczęściej objawia się na dolnej stronie liści, łodygach i pędach. a Tkanka korkowacieje i zmienia barwę na żółtawozieloną, żółtawobrunatną lub brunatnoszarą. Skorkowacenia mają nieregularny kształt i zarys.
Zapobieganie:
Zapobieganie korkowatości skórki polega na zapewnieniu roślinom odpowiednich warunków uprawowych:
- odpowiednia rozstawa roślin (ważne, aby rośliny nie były zbyt gęsto posadzone);
- unikanie zbyt dużej wilgotności podłoża i powietrza;
- wietrzenie i wentylowanie pomieszczeń, w których uprawiane są rośliny;
- podlewanie roślin w godzinach popołudniowych, zwłaszcza w słoneczne dni;
- zapobieganie dużym różnicom temperatury otoczenia;
- odpowiednie nawożenie roślin.
Rośliny podatne:
begonia (Begonia L.) , pelargonia (Pelargonium L'Hér.) oraz kaktusy (Cactaceae Juss).

 

Zobacz także