Uprawa narcyzów

1
Uprawa narcyzów

Narcyzy kojarzone są z wiosną. Te najpopularniejsze maję barwę żółtą, ale występują też w innych kolorach, a ich kwiaty przybierają różne formy.

Narcyzy najlepiej uprawiać razem z tulipanami i innymi roślinami cebulowymi. Cebule sadzimy w grupach wczesną jesienią, czyli we wrześniu i na początku października. Narcyzy najlepiej rosną w żyznej, przepuszczalnej, próchniczej i dostatecznie wilgotnej glebie ogrodowej. Nie tolerują jednak gleb podmokłych i ciężkich. Suszę znoszą lepiej niż tulipany. W okresie wegetacji potrzebują słońca, co najmniej przez kilka godzin dziennie, a odmiany późno kwitnące wymagają nawadniania podczas suchej pogody. Niekorzystne dla narcyzów są ostre, bezśnieżne zimy, w czasie których rośliny te mogą wymarznąć i dlatego lepiej je na zimę przykryć słomą, słomiastym obornikiem lub liśćmi. Głębokość sadzenia zależy o rozmiaru cebulki: narcyzy miniaturki - około 9 cm, narcyzy o większych cebulkach - 12-15 cm. Najlepiej kwitną w drugim/trzecim roku po posadzeniu. Po upływie tego czasu pojawia się konieczność wykopania narcyzów, gdy w efekcie namnażania się cebulek przybyszowych, rośliny zagęszczają się i w kolejnych latach mogą mieć coraz drobniejsze kwiaty. Wykopywanie cebul przeprowadza się w końcu czerwca i w pierwszych dniach lipca. Należy je przez kilka dni suszyć, oczyścić z ziemi i resztek liści, a następnie przechować w ciepłym i dobrze wietrzonym pomieszczeniu.

Nawożenie
Nawożenie narcyzów nie jest skomplikowane. Możemy stosować nawozy mineralne w dwóch dawkach, jedną po posadzeniu roślin (najlepiej nawóz z przewagą potasu i fosforu), drugą - po ukazaniu się liści. Wybierajmy nawozy z przewagą azotu. Jeśli nie zastosowaliśmy obornika w roku poprzedzającym sadzenie, można dodać kompostu lub torfu w celu poprawy struktury ziemi.

Rozmnażanie narcyzów

Rozmnażanie, podobnie jak w przypadku tulipanów, jest bardzo proste. Cebule przybyszowe mieszańców i gatunków narcyzów oddzielamy wkrótce po wykopaniu i podsuszeniu (wczesnym latem, gdy tylko zżółkną liście) lub też przed wysadzeniem do gruntu (wczesną jesienią). Gatunki i odmiany botaniczne rozmnażamy z nasion, które wysiewamy, gdy tylko dojrzeją, wczesnym latem pod szkłem. Rośliny otrzymane z nasion zakwitną po ok. 7 latach.

Najgroźniejsze choroby i szkodniki
Narcyzy, podobnie jak inne rośliny cebulowe, narażone są na zgniliznę i szarą pleśń. Szara pleśń powodowana jest przez grzyb Botrytis narcissicola, który poraża liście, pędy i cebule. Chore liście skręcają się, pokrywają czerwonobrunatnym nalotem, a pędy kwiatowe stają się kruche i łamliwe. Takie porażone rośliny usuwa się z ogrodu razem z cebulami. Ponadto prowadzi się regularne opryskiwanie preparatami grzybobójczymi, a wcześniej cebule zaprawia się w 0,3-procentowym roztworze Benlate. Najgroźniejszym szkodnikiem w uprawie narcyzów jest węgorek niszczyk - Ditylenchus dipsaci, porażający cebule i liście. Aby zapobiec porażeniu, cebule przed sadzeniem moczy się w wodzie o temperaturze ok. 45ºC przez 3-4 godziny. Na szczęście narcyzy są dość odporne na większość szkodników, gdyż zwyczajnie im nie smakują.

Oceń artykuł
4,75 / 4 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i dodaj swój komentarz

Autor: Tomasz Rynkiewicz

Polecamy Ci również

Zobacz także