Szkarłatka amerykańska - chwast czy roślina ozdobna?

0
Roślina ogrodowa
Szkarłatka to z pewnością bardzo ciekawa i atrakcyjna bylina, ale nie jest rośliną uniwersalną i nie w każdym ogrodzie będzie wyglądać równie dobrze.

Dzięki dużej dostępności różnorodnych nasion i sadzonek w centrach ogrodniczych, do naszych ogrodów coraz częściej trafiają oryginalne i ciekawe gatunki roślin z całego świata. Jedną nich jest między innymi szkarłatka amerykańska (Phytolacca americana), której ojczyzną są tereny leżące na obszarze Ameryki Północnej.

Szkarłatka w naturalnym środowisku roślina dorasta do ok. 3-4 m wysokości i ma pokrój niewielkiego drzewka, a ponieważ jest dość ekspansywna, traktowana jest często jak chwast. W uprawie również osiąga pokaźne rozmiary, ale zwykle nie przekracza 3 m wysokości i choć łatwo daje samosiew, nie jest aż tak inwazyjna, jak w cieplejszych krajach. Jej największą ozdobą są duże, zielone, jajowate, skórzaste liście, ozdobione od spodu czerwonymi nerwami, a także sztywne, wzniesione, czerwone pędy oraz pojawiające się na nich późnym latem błyszczące, zebrane w zwisające kiście, czarne owoce, pięknie kontrastujące z czerwono-różowymi pędami (podobne do miniaturowych jeżyn).

Zobacz także: Pięknotka – krzew piękny nie tylko z nazwy. Uprawa, przycinanie, odmiany

Nie należy też zapominać o pojawiających się latem na pędach drobnych, białych kwiatach (zwykle VII-VIII, ale również znacznie dłużej) zebranych w delikatne, kłosowate kwiatostany, które także mają swój niezaprzeczalny urok.

Szkarłatka - w jakim ogrodzie?

Szkarłatka to z pewnością bardzo ciekawa i atrakcyjna bylina, ale nie jest rośliną uniwersalną i nie w każdym ogrodzie będzie wyglądać równie dobrze. Osiąga spore rozmiary i tworzy mocny system korzeniowy oraz rozłożyste pędy, dlatego wymaga dla siebie sporo miejsca. Źle będzie wyglądać na małej działce, gdyż nie tylko zdominuje inne rośliny, ale też sama nie będzie mogła zaprezentować swojej urody w pełnej krasie. Z tego względu lepszym miejscem będzie dla niej duży ogród lub obszerna działka niż mały, przydomowy ogródek.

Dowiedz się: Jak uprawiać odmiany dereni, które pięknie kwitną

Należy jednak pamiętać, że nawet w dużym ogrodzie stanowisko pod uprawę szkarłatki trzeba wybrać bardzo starannie, gdyż roślina tworzy silny, palowy system korzeniowy i niełatwo daje się przesadzić. Szkarlatka nie jest za to zbyt wymagająca i z reguły nie sprawia problemów w uprawie. Wprawdzie preferuje gleby żyzne, próchnicze i lekko wilgotne, ale poradzi sobie również na słabszym podłożu. Jest także tolerancyjna względem stanowiska i chociaż jej pędy najlepiej wybarwiają się w miejscu słonecznym, roślina dobrze poradzi sobie również w półcieniu. Jej słabością jest natomiast niezbyt wysoka mrozoodporność, dlatego na zimę warto zabezpieczać roślinę przed chłodem włókniną lub iglastymi gałązkami. Szkarłatka najpiękniej prezentuje się jako soliter na tle trawnika, ogrodzenia lub białej ściany budynku, ale dobrze wygląda również w ogrodach naturalistycznych, w wielogatunkowych grupach i w kompozycjach rabatowych (min. z liliowcami).

Ponieważ nie jest jeszcze w naszym kraju zbyt popularna, w uprawie najczęściej spotykana jest w postaci czystego gatunku, ale na uwagę zasługują również jej atrakcyjne odmiany, które mają zwykle mniejsze rozmiary i bardziej zwarty pokrój, dzięki czemu nadają się do uprawy zarówno w dużych jak i w małych ogrodach.

Polecamy: Długo kwitnące krzewy do ogrodu

Odmiany szkarłatki

Jedną z nich jest wyjątkowo atrakcyjna „Silberstein” (czasami oferowana też jako „Variegata”), która dorasta zaledwie do ok. 1-1,5 m i posiada bardzo dekoracyjne, zielone liście, ozdobione żółtym, marmurkowym deseniem. W szkółkach bardzo rzadko można też spotkać delikatniejszą i bardziej wymagającą kuzynkę szkarłatki amerykańskiej – szkarłatkę chińską, która ma mniejsze rozmiary (wys. ok. 1,5-2 m), bardziej kompaktowy pokrój i wzniesione pędy (stojące są również kwiatostany i kiście z owocami), dlatego nadaje się do uprawy zarówno w dużych jak i małych ogrodach.

Mimo nieprzeciętnej urody, szkarłatek lepiej jednak nie uprawiać w pobliżu miejsca, gdzie bawią się dzieci, gdyż w stanie surowym cała roślina jest trująca (włącznie z owocami). Wprawdzie po właściwym przygotowaniu, niektóre jej części mogą być wykorzystywane do celów leczniczych (działają wykrztuśne), a nawet kulinarnych, bez odpowiedniej wiedzy i doświadczenia, lepiej z rośliną nie eksperymentować, gdyż można sobie w ten sposób poważnie zaszkodzić.

Oceń artykuł
0,00 / 0 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i skomentuj pierwszy
Więcej na ten temat:

,

Autor: Katarzyna Józefowicz

Polecamy Ci również

Zobacz także