Szafirki - uprawa

Szafirki - uprawa

Zakwitają wiosną. Drobne, prawie kuliste kwiaty głębokiej szafirowej barwy. Są zebrane w kwiatostan na szczycie łodygi. Zwykle nie mają więcej niż 20 cm wysokości, świetnie się więc nadają na rabaty dywanowe.

szafirkiSzafirkami obsadzamy obwódki rabat, obrzeża ścieżek i skalniaki. Jako kwiat cięty będą ciekawym elementem kompozycji. A ponieważ pięknie się rozrastają, można z nich tworzyć dywany na trawnikach i pod drzewami. Udadzą się niemal na każdej glebie. Nie tolerują jedynie bardzo suchego i zbitego podłoża. Jeśli w miejscach przeznaczonych do uprawy tych roślin ziemia jest zbyt ciężka, gliniasta, trzeba dodać torfu i piasku. Jeśli jest zbyt piaszczysta, należy ją uzupełnić próchnicą, kompostem lub torfem. Szafirki najbardziej lubią nasłonecznione stanowiska, ale i w cieniu dają sobie radę, tylko mniej obficie kwitną. Cebulki sadzimy pod koniec września lub na początku października. Możemy rośliny kupić w sklepie ogrodniczym i posadzić je właśnie teraz. Trzeba je wówczas zahartować (czyli zanim wsadzimy je do gruntu, przez kilka dni wystawiamy na dwór na dwie, trzy godziny dziennie). Bardzo ważna jest odpowiednia głębokość sadzenia – 8–10 cm. Jeśli posadzimy szafirki zbyt płytko, przemarzną podczas mrozów, jeśli  zrobimy to zbyt głęboko, będą się wysilać, żeby wydostać się na powierzchnię, i po kilku latach cebulki zdrobnieją. Co roku obok cebul matecznych powstają potomne (przybyszowe). Żeby szafirkom nie było zbyt ciasno, powinniśmy co 4–5 lat je wykopywać – na początku lipca, gdy u schną im liście – i rozsadzać. W ten sam sposób rozmnażamy te kwiaty.

Oceń artykuł
5,00 / 1 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i skomentuj pierwszy

Autor: Izabella Sieńko-Holewa

Źródło: polskatimes.pl

Zdjęcia: Jerzy Opioła - Wikipedia

Polecamy Ci również

Zobacz także