Pustynniki – rośliny o wspaniałych kwiatostanach i dziwnych wymaganiach

0
Pustynnik
Pustynniki to oryginalne i okazałe kwiaty. Nie są trudne w uprawie, ale ich wymagania są dość specyficzne.

Pustynniki wyglądają bardzo okazale i pięknie, ale jeśli chcemy je mieć w ogrodzie, musimy im zapewnić specyficzne warunki. Wyjaśniamy, jak uprawiać pustynniki.

Pustynniki olbrzymie i wąskolistne

Mało która roślina może pochwalić się tak okazałymi i egzotycznymi kwiatami jak pustynnik. Obecnie znanych jest ok. 60 jego gatunków, ale w uprawie spotyka się zaledwie kilka z nich. Najbardziej popularny i jednocześnie najokazalszy jest pustynnik olbrzymi, nazywany potocznie igłą Kleopatry lub lilią stepową. Jego pojawiający się wczesnym latem (czerwiec-początek lipca) pęd kwiatowy, może osiągać nawet 2-3 m wysokości i tworzyć duży, puszysty kwiatostan, złożony z mnóstwa małych, bladoróżowych, rozwijających się od dołu do góry kwiatów. Gatunek ma też duże, szarozielone, mieczowate, szerokie, sztywne, skórzaste liście (ok. 1,2 m długości), tworzące gęstą, okazałą rozetę.

Polecamy: Wieloletnie kwiaty na rabatę, której nie trzeba podlewać

Drugi popularny pustynnik to pustynnik wąskolistny. Jest on znacznie niższy do swojego okazałego kuzyna (dorasta do ok. 1-1,2 m wys.), ale wytwarza bardziej kolorowe kwiatostany, które w zależności od odmiany mogą być różowe, białe, łososiowe, żółte, pomarańczowe lub czerwone. Oprócz dwóch najpopularniejszych gatunków pustynnika, na rynku można znaleźć także wiele jego mieszańców, różniących się między sobą wysokością oraz barwą kwiatów.

Nierozwinięty kwiatostan pustynnika

Pustynniki mają bardzo okazałe kwiatostany, które w zależności od gatunku i odmiany mają różne kolory.

Ulleo - pixabay.com
Kwiaty pustynnika

Pustynniki uwielbiają słońce, muszą też mieć przepuszczalną ziemię.

Ulleo - pixabay.com
Kwitnące pustynniki

Niestety pustynniki po kwitnieniu zamierają, dlatego dobrze je sadzić w towarzystwie innych roślin.

Ulleo - pixabay.com

Z czym sadzić pustynniki

Choć ze względu na swoje wspaniałe kwiaty, pustynniki uznawane są za jedne z najładniejszych bylin ogrodowych, ich niewątpliwą wadą jest wczesne przechodzenie w stan spoczynku. Już pod koniec kwitnienia rośliny zaczynają zasuszać swoje liście, pozostawiając po sobie na rabacie pustą przestrzeń, dlatego w ich sąsiedztwie warto posadzić gatunki, które zasłonią puste miejsca (np. lawenda, rudbekia, liliowce, krwawniki, dzielżany, mikołajki).

Pustynniki to niezwykle piękne i okazałe rośliny, dlatego w ogrodzie doskonale prezentują się na trawniku lub w górnej części rabaty. Można je również wykorzystać do tworzenia kompozycji z innymi roślinami ozdobnymi, pamiętając jednak, że pod koniec lata niemal całkiem znikną z rabaty, a więc nie powinny stanowić podstawy kompozycji, a jedynie jej uzupełnienie.

Podpowiadamy też: Jak uprawiać i pielęgnować dzielżany

Specyficzne wymagania pustynników

Pustynniki, jak sama ich nazwa wskazuje, to rośliny o dość specyficznych wymaganiach. W czasie krótkiego okresu kwitnienia lubią wilgotne podłoże, ale przez pozostałą część roku, preferują suszę. Nie są trudne w uprawie, ale jeśli zostaną posadzone na niewłaściwym stanowisku, w kolejnym sezonie nie podejmą wegetacji, gdyż ich korzenie zgniją lub obumrą.

Chcąc więc cieszyć się urodą roślin przez wiele lat, powinniśmy wybrać dla nich ciepłe i słoneczne stanowisko oraz żyzną i próchniczą, ale lekką, przepuszczalną i dość suchą glebę (najlepiej na lekkim podwyższeniu terenu, z którego łatwo spłynie nadmiar wody). Pustynniki nie znoszą cienia i nie tolerują nadmiernej wilgotności podłoża. Zalegająca w glebie woda jest dla nich szczególnie groźna w okresie zimy, dlatego zdarza się, że narażone na zamakanie, gniją i zamierają. Delikatne kłącza są też wrażliwe na uszkodzenia, jeśli więc nie chcemy zniszczyć ich podczas wiosennych lub jesiennych porządków, miejsce, w którym się znajdują oznaczmy np. patyczkami.

O czym jeszcze pamiętać, uprawiając pustynniki

Uprawiając pustynniki, musimy też pamiętać, że są to rośliny bardzo żarłoczne, dlatego w okresie wegetacji powinniśmy systematycznie zasilać je nawozami wieloskładnikowymi. Zimą rośliny znoszą spadki temperatur do -30°C, ale jeśli chcemy być pewni, że przetrwają, obsypmy je kopczykiem z kory lub okryjmy stroiszem. Pustynniki niezbyt dobrze radzą sobie natomiast z wiosennymi przymrozkami, które czasami uszkadzają ich młode liście i pędy.

Polecamy też: Piękne i pachnące pysznogłówki i podpowiadamy, jak je uprawiać

Jak i kiedy sadzić pustynniki

Karpy roślin, przypominające wyglądem dużego pająka lub ośmiornicę, sadzi się zwykle pod koniec lata (sierpień-wrzesień), umieszczając w dołku o głębokości ok. 10-15 cm, którego dno wyłożone jest warstwą drenującego piasku (są bardzo kruche, dlatego należy obchodzić się z nimi ostrożnie). Po posadzeniu roślin, stanowisko ściółkuje się kompostem, chroniącym korzenie przed zimowym chłodem.

Pustynniki czasami mogą dawać samosiew, ale uzyskane w ten sposób potomstwo, raczej nie zachowa cech odmianowych rośliny matecznej, dlatego jeśli zależy nam na konkretnej odmianie, lepiej postarajmy się o jej sadzonkę lub kłącze bądź poszukajmy w centrach ogrodniczych wyselekcjonowanych nasion.

Oceń artykuł
5,00 / 1 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i skomentuj pierwszy
Więcej na ten temat:

, ,

Autor: Katarzyna Józefowicz

Polecamy Ci również

Zobacz także