Pachnący ogród. Rośliny o pięknych zapachach

4
Pachnący groszek w ogrodzie
Groszek pachnący wysiewamy do gruntu w pierwszych tygodniach kwietnia. Aby cieszyć się kwiatami przez całe lato i jesień aż do przymrozków, nasiona należy wysiewać co 2-3 tygodnie aż do końca czerwca.

Na atrakcyjność ogrodu składa się zwykle wiele różnych czynników. Harmonijne kompozycje, obfite kwitnienie roślin i zadbane rabaty, to z pewnością atut każdej pięknej działki. Jednak równie ważnym elementem składającym się na urok zielonego zakątka, są aromaty rosnących w nim roślin.

Nie ma bowiem nic bardziej relaksującego, niż popołudniowa herbatka w towarzystwie wspaniale pachnących kwiatów. Większość z nich nie pachnie jednak tak mocno, abyśmy mogli poczuć je z dużej odległości, dlatego najlepiej zaplanować dla nich miejsce w pobliżu wypoczynkowej części ogrodu. Jeśli taką aromatyczną rabatę urządzimy obok altany czy tarasu, wieczorami z pewnością będziemy mogli delektować się pięknymi zapachami. Rośliny pachną bowiem najintensywniej późnym popołudniem lub wczesnym wieczorem (tytoń ozdobny, maciejka), choć niektóre również przez pozostałą część dnia (groszek pachnący, róże, lilie, hiacynty).

Przeczytaj: Na te rośliny trujące uważaj, jeśli masz małe dzieci 

Przy planowaniu aromatycznej rabaty, uwzględnijmy jedynie 2–3 pachnące gatunki, ponieważ zbyt dużo rozmaitych aromatów może spowodować, że przestaną być miłe, a staną się wręcz uciążliwe. Nie sadźmy ich też pojedynczo (chyba, że są to rozłożyste krzewy), a w niewielkich grupach, gdyż wtedy zapach będzie bardziej zdecydowany i wyrazisty.

Jednoroczne rośliny na pachnącą rabatę 

Tytoń ozdobny – roślina wydająca niezbyt duże, ale intensywnie pachnące kwiaty, których woń wyczuwalna jest późnym popołudniem i wieczorem. Pachną wtedy bardzo mocno, dlatego można je posadzić nawet w pewnej odległości od kącika wypoczynkowego. Poza tym to rośliny dość wysokie, (ok. 1–1,5 m) o silnie rozgałęzionych pędach, dlatego nadają się na wyższe piętro rabaty. Doskonale rozmnażają się z nasion (rozsada) i nie sprawiają kłopotów w uprawie. Oczekują jednak stanowisk słonecznych i nie znoszą przesuszenia. Kwitną przez całe lato, aż do późnej jesieni. Kwiaty mogą mieć barwę czerwoną, różowa, fioletową, białą lub żółtą. Dostępne bywają też niższe odmiany tytoniu, ale nie wszystkie pachną jednakowo intensywnie.

Groszek pachnący – to dość wysokie i delikatne pnącze (ok. 2–2,5 m), którego kwiaty są zebrane po kilka, na szczytach osobnych łodyżek (nadają się na kwiat cięty). Ze względu na rozmiar, groszek potrzebuje podpór, chociaż nie muszą one być bardzo solidne. Kwiaty w zależności od odmiany mogą być białe, różowe, czerwone, niebieskie lub fioletowe. Rozwijają się stopniowo od VI do końca VIII. Rozmnażane są z nasion (siew do gruntu) i oczekują stanowisk słonecznych, żyznej gleby i umiarkowanej chociaż stałej wilgotności podłoża.

Maciejka (lewkonia dwurożna) – jeden z bardziej aromatycznych gatunków, pachnących głównie późnym popołudniem i wieczorem. To niewielka roślinka (ok. 30 cm wys.), o rozgałęzionych, przewieszających się pędach. Z tego powodu stanowi dobre uzupełnienie dolnej partii rabaty. Kwiatki bywają w różnych odcieniach koloru liliowego i choć same w sobie nie są szczególnie dekoracyjne, nadrabiają bardzo intensywnym zapachem. Maciejka kwitnie od czerwca do końca sierpnia, ale jeśli chcemy ten okres przedłużyć, możemy wysiewać ją co 2 tygodnie. Oczekuje dość żyznej gleby i słonecznego stanowiska, a także stałej wilgotności podłoża. Źle reaguje na przesuszenie.

Rezeda wonna – kwiaty tej rośliny nie są wprawdzie bardzo dekoracje, ale wydzielają mocną, ładną woń. W zależności od odmiany osiągają wysokość 20-60 cm (niższe nadają się na obwódki). Zakwita w czerwcu i kwitnie do jesieni. Rozmnaża się ją z siewu nasion wprost do gruntu. Wymaga gleby żyznej, lekko zasadowej i stale wilgotnej oraz słonecznego stanowiska.

Byliny i rośliny cebulowe pięknie pachnące

Konwalia majowa – niewysoka roślina, zakwitająca w maju intensywnie pachnącymi, białymi kwiatkami. Przez pozostałą część roku ozdobą pozostają liście. Jest rośliną okrywową i bardzo ekspansywną, dlatego należy ograniczyć dla niej przestrzeń, za pomocą wkopanych w ziemię kołnierzy z mocnej folii. Może rosnąć w półcieniu lub cieniu, wymaga jednak stałej wilgotności podłoża oraz żyznej, próchniczej ziemi.

Lawenda wąskolistna – jedyny gatunek, mogący w Polsce przetrwać zimę w gruncie. Ta urocza krzewinka dorasta do wysokości 30-80 cm i zakwita delikatnymi kwiatkami zebranymi w wiechowate kwiatostany. Ich kolor w zależności od odmiany może być różowy, fioletowy, niebieski bądź biały. Pachną nie tylko kwiaty, ale również delikatne listki, szczególnie po potarciu. Roślina oczekuje stanowisk bardzo słonecznych oraz żyznej, próchniczej gleby. Zniesie chwilową suszę, ale jest wrażliwa na zalewanie. Na zimę oczekuje okrycia.

Lilie – wprawdzie niewiele gatunków tej rośliny może przetrwać zimę w gruncie (często wymagają zimowania w pomieszczeniach), ale ich zapach jest bardzo ważnym aromatem każdej letniej rabaty. Niektóre odmiany pachną niezwykle intensywnie nawet z pewnej odległości. W zależności od odmiany, mogą osiągać różne wysokości, ale są najczęściej roślinami wysokimi i strzelistymi. Stanowią dobre tło dla innych gatunków i mogą tworzyć górne piętro rabaty. Wymagają stanowisk żyznych, umiarkowanie wilgotnych i słonecznych. Zakwitają w VI i kwitną do VIII.

Warto wiedzieć: Jak uprawiać lilie w przydomowym ogrodzie

Tuberoza – roślina cebulowa, która nie może pozostać w gruncie na okres zimy. Posadzona do doniczki w ciepłym pomieszczeniu ok. III i wysadzona do gruntu po 15.V, zakwita w drugiej połowie lata. Białe kwiaty, zebrane w wiechowaty kwiatostan na szczycie długiej, sztywnej łodygi, wydają niezwykle silny i piękny aromat. I chociaż rzadko udaje się uzyskać kwiaty z własnych cebulek (wiosną trzeba kupić nowe), tej rośliny nie da się pominąć na aromatycznej rabacie. Oczekuje stanowisk słonecznych oraz żyznej, umiarkowanie wilgotnej gleby.

Krzewy pachnące

Azalie – wiele odmian tego popularnego, wiosennego krzewu ozdobnego, wydaje nie tylko piękne, ale również intensywnie pachnące kwiaty (kwitnienie IV -VI). Roślina może osiągać różne rozmiary w zależności od odmiany, dlatego przy zakupie należy zawsze upewnić się, co do ostatecznej wysokości krzewu. Azalie oczekują podłoża dość kwaśnego, żyznego oraz słonecznego stanowiska.

Budleja Davida – to wysoki krzew ozdobny (2-3 m) nazywany „motylim krzewem”, gdyż aromat kwiatów przyciąga właśnie te owady. Kwiaty zebrane są w wiechowate, przewieszające się kwiatostany i mogą mieć barwę różową, liliową lub białą. Zakwitają w VII i kwitną do późnej jesieni. Oczekują stanowisk słonecznych, a także żyznej i przepuszczalnej gleby.

Jaśminowiec wonny – to wysoki krzew (do 3 metrów wys.) zakwitający na przełomie V i VI białymi, mocno pachnącymi kwiatami. Wymaga stanowisk słonecznych lub półcienistych i stosunkowo żyznej gleby. Jest rośliną w pełni mrozoodporną.

Lilak pospolity – mylnie nazywany bzem, jest krzewem o pokroju, wzroście, terminie kwitnienia i wymaganiach podobnych do jaśminowca, ale może rosnąć również w większym zacienieniu i ma tendencję do tworzenia wielu odrostów korzeniowych. Jego kwiaty są bardziej okazałe niż jaśminowca i zebrane w zwarte, duże wiechowate kwiatostany. Znakomicie nadaje się na kwiat cięty.

Radzimy: Jak uprawiać lilaki

 

Oceń artykuł
4,80 / 5 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i dodaj swój komentarz

Autor: Katarzyna Józefowicz

Polecamy Ci również

Zobacz także