Ogrodzenie domu - w zgodzie z przepisami

1
Ogrodzenie domu - w zgodzie z przepisami

Każdy właściciel działki ma prawo ogrodzić swoją posesję. Jednak ogrodzenia, będące rozdzielającymi nasz grunt od gruntu sąsiada – stosunkowo często stają się przysłowiową kością niezgody. Poniżej podpowiadamy, w jaki sposób stawiać przydomowe ogrodzenia, by były one zgodne z przepisami prawa i nie powodowały konfliktów międzysąsiedzkich.

O grodzeniu działek mówią przepisy Kodeksu cywilnego oraz stanowi o tym obowiązujące w Polsce Prawo budowlane. Jednakże pomimo istnienia pewnych regulacji prawnych – sprawy ogrodzeń wciąż stanowią przyczynę sporów pomiędzy sąsiadami. Może się wydawać, że sposobem na zachowanie poprawnych relacji międzyludzkich byłoby dokonanie dokładnych ustaleń jeszcze przed rozpoczęciem budowy płotu. Problem jednak w tym, że nie zawsze jest to możliwe. Każdy z sąsiadów ma bowiem prawo do swoich racji. Niekiedy osiągnięcie porozumienia w zakresie wyglądu i kosztów stawianego ogrodzenia jest na tyle kłopotliwe, że rozstrzygnięciem sporu musi zająć się sąd.

Reguła prawej strony

Sprawę budowy ogrodzeń na działkach ściśle ze sobą sąsiadujących czasami udaje się rozwiązać przy pomocy tzw. reguły prawej strony. Zgodnie z nią każdy właściciel posesji powinien wybudować ogrodzenie od strony ulicy i ze swojej prawej strony (patrząc od frontu). Należy jednak zaznaczyć, że reguła ta jest jedynie umowna i nie znajduje potwierdzenia w zapisach prawa. W związku z tym, udaje się nią uregulować sporne kwestie tylko w nielicznych przypadkach. Jest duża grupa osób, od których reguły prawej strony nie można wyegzekwować i nie ma na to żadnego sposobu. Nie godzą się na nią przeważnie ci, których działka znajduje się pomiędzy dwiema innymi zagospodarowanymi już parcelami. Takie osoby są skazane na posiadanie zupełnie innego ogrodzenia praktycznie z każdej strony. Trudno się zatem dziwić, że na regułę prawej strony nie zamierzają przystawać.

Kodeks cywilny

Przepisy Kodeksu cywilnego traktują o ogrodzeniach niestety jedynie połowicznie. Wynika z nich, że do korzystanie z granicznych płotów mają prawo obydwaj ich posiadacze. Odpowiedni zapis na ten temat znajduje się w artykule 154 Kodeksu cywilnego. W tym samym artykule znajdziemy również przepis mówiący o obowiązku ponoszenia wspólnych kosztów utrzymania ogrodzeń. Zatem koszty napraw, malowania, itp. czynności powinny być zawsze rozdzielane po połowie. Jeżeli jeden z użytkowników ogrodzenia uchyla się od ponoszenia tych kosztów – drugi może wstąpić przeciwko niemu na drogę sądową.

Nadal jednak nie istnieją przepisy, które regulowałyby partycypowanie w kosztach budowy granicznych ogrodzeń. Bolączka właścicieli posesji jest w tym zakresie bardzo poważna, gdyż koszty wzniesienia ogrodzenia potrafią być naprawdę znaczące. Jeżeli jeden z sąsiadów nie zamierza dobrowolnie zgodzić się na udział w kosztach  – praktycznie nie ma rozwiązania, które w jakikolwiek sposób zmusiłoby go do tego. W jednej ze spornych spraw, toczących się przed Sądem Najwyższym, zapadł niejednoznaczny wyrok, w sentencji którego powołano się jedynie na dobry obyczaj uczestniczenia w kosztach budowy obiektów, które staną się w przyszłości przedmiotem wspólnego użytku obydwu sąsiadów.

Ogrodzenie w granicy działki

Jeśli możliwe jest porozumienie międzysąsiedzkie – ogrodzenie najlepiej jest wznieść w osi granicy sąsiadujących ze sobą działek. Jeżeli jednak inwestycja nie jest realizowana za zgodą sąsiada – płoty i murki najlepiej jest budować w granicy własnej parceli. Pozwala to uniknąć konfliktów, nie narusza granic działki  i jest zgodne z prawem. Aby wzniesione ogrodzenie nie stanowiło w przyszłości iskry zapalnej, powinno być usytuowane zgodnie z wytycznymi wskazanymi przez geodetę. W sytuacjach, gdy na działce brakuje klarownych oznaczeń jej granic – dobrze jest wystąpić do specjalisty o wznowienie znaków granicznych. Koszt pracy geodety spoczywa niestety na zlecającym, a wytyczenie jednego punktu działki to wydatek przynajmniej 50 zł. Pamiętajmy także o tym, że nowe znaki mogą zostać ustawione tylko pod warunkiem, że ich lokalizację zaakceptuje sąsiad. Kiedy brak jest takiej akceptacji, o rozstrzygnięcie sporu trzeba zwrócić się do sądu. Ten dokona rozgraniczenia parceli i obciąży kosztami utrzymania stałych znaków granicznych obydwie strony postępowania. W sprawie rozgraniczenia możliwe jest również zawarcie ugody przed geodetą. Taka ugoda ma moc ugody sądowej.

Odrębną kwestią jest sytuowanie ogrodzenia od strony ulicy. Zawsze musi być ono ustawione w taki sposób, by nie przekraczało linii drogi lub chodnika. Jeśli plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje poszerzenie jezdni – ogrodzenie trzeba odpowiednio cofnąć w głąb własnej działki. Natomiast w sytuacjach, gdy działka leży wzdłuż skrzyżowania dróg – niekiedy konieczne jest ścięcie jednego narożnika płotu. Możliwe jest też wniesienie przez starostę sprzeciwu co do budowy ogrodzenia. Zdarza się tak zwłaszcza wtedy, gdy istnieje ryzyko, że powstałe ogrodzenie ograniczy widoczność użytkownikom dróg i spowoduje zagrożenie ich bezpieczeństwa. W takich sytuacjach trzeba ubiegać się o pozwolenie budowlane, które będzie uwzględniało postawione przez starostę wymogi.

Względy bezpieczeństwa

Grodzenie prywatnych posiadłości nie może odbywać się całkowicie dowolnie. Ogrodzenia nie mogą bowiem stwarzać zagrożenia dla ludzi i zwierząt. Zupełnie zabronione jest umieszczanie na wysokości poniżej 1,8 m drutu kolczastego, tłuczonego szkła oraz innych ostrych i niebezpiecznych elementów. W bramach wjazdowych i w furtkach nie powinno się umieszczać progów, uniemożliwiających wjazd na wózkach inwalidzkich. Szerokość bramy wjazdowej nie może być mniejsza niż 2,4 m, natomiast szerokość furtki powinna wynosić przynajmniej 90 cm. I brama i furtka powinny otwierać się do wewnątrz działki. Dopuszczalne jest stosowanie bram i furtek przesuwnych.

Prawo budowlane wobec ogrodzeń

W przeważającej liczbie przypadków budowa ogrodzenia nie wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Jednak często wymagane jest zgłoszenie do starostwa zamiaru przeprowadzenia takiej inwestycji. W zgodzie z obowiązującym Prawem budowlanym zgłoszeniu podlegają budowy i remonty ogrodzeń, które:

  • są usytuowane od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych;
  • mają wysokość przekraczającą 2,2 m.

Zgłoszenia dokonuje się przynajmniej na trzydzieści dni przed planowanym terminem rozpoczęcia robót budowlanych. W zgłoszeniu określa się termin, zakres i rodzaj planowanych prac. W załączeniu należy także przedstawić oświadczenie o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane oraz szkice i rysunki (niekoniecznie wykonane przez uprawnionego architekta). Jeżeli w przeciągu trzydziestu dni starosta nie wyda pisemnego sprzeciwu – oznacza to, że można przystępować do budowy ogrodzenia. Pamiętajmy, że każde zgłoszenie budowlane jest ważne dwa lata. Jeśli w tym czasie nie rozpoczniemy prac – trzeba będzie dokonywać kolejnego zgłoszenia.

Oceń artykuł
5,00 / 3 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i dodaj swój komentarz

Autor: Agnieszka Jaros

Polecamy Ci również

Zobacz także