Mieczyki, czyli gladiole – jak je uprawiać i pielęgnować

0
Mieczyki - gladiole
Mieczyki, czyli gladiole, zachwycają bogactwem i zróżnicowaniem kolorów kwiatów. Są też trwałe i długo kwitną.

Mieczyki mają okazałe kwiaty w przeróżnych kolorach. Są ozdobą ogrodowych rabat i… wazonów. Warto posadzić je w ogrodzie, jednak trzeba wiedzieć, że są dość wymagające.

Mieczyk, czyli gladiola

Mieczyki ogrodowe występują w bardzo wielu odmianach, różniących się wielkością i kolorem kwiatów.

Alexas_Fotos - pixabay.com
Mieczyki cięte

Gladiole doskonale nadają się na kwiat cięty - w wazonie mogą stać nawet dwa tygodnie.

Katarzyna Laszczak
Dwubarwny mieczyk

Kwiaty mieczyków często są wielobarwne - cieniowane, cętkowane, w paseczki.

Strecosa - pixabay.com
Różowy mieczyk

Mieczyki mają dość duże wymagania uprawowe, ale w odpowiednich warunkach - kwitną przepięknie.

Stux - pixabay.com
Kolorowe mieczyki

Pamiętajmy, że w polskich warunkach mieczyki nie mogą zimować w gruncie.

Stux - pixabay.com
Kolorowa gladiola

Mieczyki, w zależności od odmiany, kwitną od lipca do września (a nawet października).

Tappancs - pixabay.com
Mieczyk dachówkowaty

W Polsce i innych krajach Europy można spotkać dzikie mieczyki - błotne i dachówkowate. Są one pod ścisłą ochroną, więc nie wolno ich zrywać.

Jerzy Opioła - wikimedia.commons CC BY 2.5
Kwitnące mieczyki

Żeby zrozumieć skąd nazwa "mieczyk" wystarczy spojrzeć na liście (po łacinie miecz to gladius - stąd druga nazwa tej rośliny, czyli gladiola).

Alexas_Fotos - pixabay.com

Mieczyki ogrodowe – kwiaty o bajecznych kolorach

Mieczyki, często nazywane również gladiolami, to rośliny niezwykle piękne, ale też bardzo wymagające. Większość z nich pochodzi z rejonów o ciepłym lub nawet tropikalnym klimacie, dlatego nie są odporne na niskie temperatury i w naszym kraju nie mogą spędzać zimy w gruncie. Rodzaj Gladiolus liczy sobie ponad 150 gatunków, ale w uprawie spotyka się przede wszystkim pochodzące od nich mieszańce czyli mieczyki ogrodowe. Dzięki dużemu zainteresowaniu ich uprawą, hodowcy podjęli prace zmierzające do uzyskania roślin o jak najpiękniejszych kwiatach, co zaowocowało powstaniem wielu atrakcyjnych odmian o kwiatach zaskakujących różnorodnością barw i kształtów. Wśród nich znajdziemy między innymi rośliny o kwiatach jednobarwnych (np. „Black Velvet”, „Oscar”, „Green Star”, „White Prosperity”), dwubrawnych i wielobarnych (np. „Bizar”, “Princess Margaret Rose”, “Dynamite”, „Flevo cool”) oraz cieniowanych, paskowanych i cętkowanych (np. „Blue Frost”, „Passos”, „Pink Lady”, „Zizane”). Kwiaty mogą też mieć fryzowane lub postrzępione brzegi, co jeszcze bardziej zwiększa ich atrakcyjność.

Dowiedz się: Co robić, żeby mieć pięknie kwitnące hortensje i jak zmienić ich kolor

Mieczyk, czy gladiola?

Niekiedy bywa pewne zamieszanie z nazwą kwiatów: mieczyk i gladiola, ale obie są równoznaczne. Otóż łacińska nazwa tych kwiatów to Gladiolus – od słowa gladius, czyli miecz (wystarczy spojrzeć na liście, żeby docenić trafność tej nazwy). Używamy więc nazw, które są albo spolszczoną nazwą łacińską (gladiola), albo jej tłumaczeniem (mieczyk).

Mieczyki ogrodowe duże i małe

W zależności od odmiany, rośliny mogą mieć różną wysokość. Najbardziej popularne są wysokie odmiany mieczyków o dużych kwiatach (ok. 0,7-1,5 m wys.), które uprawia się przede wszystkim na kwiat cięty (kwiaty ścina się, gdy dolny kwiat jest prawie rozwinięty) lub wykorzystuje do tworzenia kompozycji rabatowych (górne piętro rabaty kwiatowej). Coraz większą popularność zdobywają jednak także niskie i miniaturowe odmiany mieczyków (ok. 30-60 cm wys.), które mają zastosowanie jako obwódki rabat lub rośliny pojemnikowe.
Liczne odmiany gladioli, dzieli się też na grupy zgodnie z terminem ich kwitnienia. Najwcześniejsze zakwitają już po ok. 70-80 dniach od wysadzenia, nieco późniejsze rozpoczynają kwitnienie po ok. 80-90 dniach, a najpóźniejsze, rozwijają kwiaty po 90-120 dniach od posadzenia.

Dowiedz się też: Jak uprawiać lwie paszcze - kwiaty groźne tylko z nazwy

Wymagania i uprawa mieczyków

Mieczyki to trwałe rośliny bulwiaste, posiadające mieczowate, szerokie liście i grube, nierozgałęzione, gładkie pędy. Ich okazałe, kielichowate kwiaty, zebrane są na szczycie pędu w kłosy, złożone z około 10-24 kwiatów (u odmian hodowlanych). Mieczyki to rośliny bardzo wymagające, dlatego oczekują ciepłego, osłoniętego i słonecznego stanowiska oraz żyznej, świeżej, próchniczej, przepuszczalnej i wilgotnej gleby o obojętnym odczynie pH. Aby jeszcze bardziej poprawić warunki ich uprawy, glebę wokół roślin warto ściółkować, co zapobiegnie utracie wilgoci i rozwojowi chwastów. Uprawiając mieczyki, należy też pamiętać o podwiązywaniu pędów odmian wysokich, gdyż pod ciężarem kwiatów, mogą się pokładać, deformować lub łamać.
W razie potrzeby kwiaty należy też chronić przed chorobami i szkodnikami (mieczyki są podatne na liczne choroby m.in.: rdzę, fuzariozę, bakteriozę, twardą zgniliznę), a rośliny zawirusowane usuwać z plantacji.

Sadzenie i kwitnienie mieczyków

Gladiole sadzi się do gruntu od połowy kwietnia do połowy maja. W zależności od odmiany kwitną od lipca do września (odmiany późniejsze lub posadzone nieco później, zakwitają w sierpniu i kwitną do końca września lub nawet do połowy października), po czym stopniowo zaczynają zasuszać liście i przygotowywać się do przejścia w stan spoczynku. Po zakończeniu kwitnienia, bulwa mateczna, z której rozwinął się pęd kwiatowy zamiera, a jej miejsce zajmują 1-2 bulwy zastępcze i liczne bulwki przybyszowe, służące do rozmnażania (pierwsze kwiaty wydają po ok. 2-3 latach uprawy).

Dowiedz się też: Jak wykopywać i przechowywać cebule kwiatów

Kiedy i jak wykopywać mieczyki 

Wykopywanie bulw mieczyków rozpoczyna się po ok. miesiącu od zakończenia kwitnienia (październik). Po wykopaniu roślin, przycina się wyrastające z nich pędy na wys. ok. 5 cm nad bulwą i pozostawia na około tydzień do wstępnego podsuszenia w ciepłym (ok. 20-24°C), suchym i przewiewnym pomieszczeniu. Następnie usuwa się resztki pędu i ponownie pozostawia bulwy do podsuszenia na kolejne 2-3 tygodnie. Po tym czasie, bulwy ostatecznie czyści się z resztek liści i korzeni oraz oddziela od nich małe bulwki przybyszowe. Oczyszczone bulwy umieszcza się pojedynczymi warstwami w ażurowych skrzynkach i przechowuje do wiosny w suchym, przewiewnym i chłodnym pomieszczeniu (ok. 5-8°C.)

Oceń artykuł
5,00 / 1 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i skomentuj pierwszy
Więcej na ten temat:

,

Autor: Katarzyna Józefowicz

Polecamy Ci również

Zobacz także