Iglaki w ogrodzie - uprawa, pielęgnacja

1
iglaki w ogrodzie

tuja

Drzewa i krzewy iglaste są tak dekoracyjne, że trudno wyobrazić sobie ogród bez nich. Są łatwe
w uprawie i nie wymagają specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych. Ponadto doskonale komponują się
z innymi roślinami.


Iglaki w swoim naturalnym środowisku zazwyczaj osiągają duże rozmiary - wystarczy spojrzeć na rodzime sosny, czy świerki. W ogrodach, na tarasach i balkonach najczęściej uprawiane są jednak odmiany karłowate o ciekawszym kształcie. Iglaki mają wyjątkowo szerokie zastosowanie. Można je sadzić pojedynczo lub w grupach, łączyć z innymi roślinami, dla których często stanowią efektowne tło lub budować wielopiętrowe kompozycje. Krzewy o niskich, rozłożystych pędach mogą być wykorzystywane jako rośliny okrywowe. Z gatunków o wyższym wzroście można "zbudować" żywopłot. Równie dobrze, jak w ozdobnym szpalerze, te piękne rośliny będą prezentowały się na brzegu oczka wodnego. Zdaniem wielu ogrodników to właśnie uniwersalność zastosowań jest największą zaletą iglaków.

Iglaki - klasyfikacja

Warto wiedzieć, że nazwa "iglaki" jest jedynie potocznym określeniem botanicznej klasy drzew i krzewów iglastych należących do typu roślin nagonasiennych, do której zaklasyfikowano ok. 600 gatunków. Botanika, z naukowego punktu widzenia, systematyzuje kilkanaście rzędów i rodzin tych roślin. W praktyce ogrodniczej powstała jednak niepisana klasyfikacja, którą można nazwać podziałem praktycznym. I tak, pod względem kolorystycznym możemy wyróżnić 4 grupy iglaków:

  • odmiany o kolorystyce jasnozielonej,
  • odmiany o kolorystyce ciemnozielonej,
  • odmiany o kolorystyce niebieskosrebrzystej,
  • odmiany o kolorystyce złocistożółtej.

Z praktycznego punktu widzenia ważna jest wiedza, że odmiany o jaśniejszym zabarwieniu wymagają stanowisk słonecznych, zaś o ciemniejszych barwach najlepiej rosną w miejscach półcienistych i zacienionych.
Ogrodnicy podzielili również iglaki na pięć podstawowych grup, różniących się między sobą funkcjonalnie. Są to:

  • solitery (samotniki) - rośliny sadzone pojedynczo, eksponowane,
  • krzewy niskie - rośliny o niskim, rozłożystym pokroju, okrywowe,
  • iglaki żywopłotowe - jak sama nazwa wskazuje ich podstawową funkcją jest ochrona przed warunkami środowiskowymi: wiatrem, słońcem,
  • iglaki do nasadzeń grupowych - iglaki te mogą być tłem dla innych roślin, np. rabaty kwiatowej, bądź mogą zasłaniać mało efektowny fragment ogrodu,
  • iglaki nadające się do sadzenia w pojemnikach - gatunki będące ozdobą balkonów, tarasów
    i utwardzonych dziedzińców.

żywotnikIglaki - sadzenie

Wybierając iglaki do ogrodu przede wszystkim warto powstrzymać się od sadzenia gatunków, którym polski klimat jest obcy. Cedry himalajskie dobrze będą rosły jedynie w Tatrach, a libańskie w donicy na tarasie, przenoszone na zimę do ciepłego pomieszczenia. Do dyspozycji mamy ok. 300 gatunków drzew i krzewów iglastych świetnie czujących się w klimacie umiarkowanym i tylko te warto wybierać do ogrodu. Najpopularniejsze są tuje, cisy, żywotniki, cyprysiki, choiny, sosny, jałowce, modrzewie i świerki. Rośliny kupowane w pojemnikach i balotowane można sadzić praktycznie przez cały sezon wegetatywny, poza zimą
i okresami suszy. Sadzonki z nagimi korzeniami sadzimy wczesną wiosną i jesienią bezpośrednio po zakupie. Jeśli z jakichś przyczyn jest to niemożliwe należy je umieścić w zacisznym miejscu, przykryć korzenie ziemią i pamiętać o regularnym podlewaniu, by nie doszło do przesuszenia systemu korzeniowego. Rośliny balotowe i pojemnikowe, regularnie podlewane, wytrzymują nawet parę tygodni bez posadzenia.
Ziemię pod iglaki należy odpowiednio przygotować. Większość z nich nie przepada za bezpośrednim dotykiem roślin liściastych, zatem glebę trzeba przede wszystkim odchwaścić - ręcznie, mechanicznie lub za pomocą herbicydów. W odchwaszczonym podłożu kopiemy dołek dwukrotnie większy od bryły korzeniowej rośliny. Dołek podsypujemy ziemią kompostową, torfem lub rozłożonym obornikiem, co zapewni odpowiednią podaż składników odżywczych dla posadzonej rośliny. Na tak przygotowanym stanowisku możemy posadzić iglak, uważając, aby nie uszkodzić systemu korzeniowego. Głębokość sadzenia dobieramy tak, by szyjka korzeniowa była umieszczona na równi z powierzchnią gleby, a korzenie zwisały swobodnie w dół. Dołek z iglakiem zasypujemy delikatnie ugniatając glebę, co zapobiega nadmiernemu osiadaniu rośliny. Wokół dołka formujemy wgłębienie i napełniamy je wodą. Po wsiąknięciu wody, kopczykujemy pień rośliny, co zapobiega zbyt szybkiemu przesuszeniu gleby. Ziemię wokół nowo posadzonego iglaka dokładnie ściółkujemy, by ograniczyć wzrost chwastów.

iglaki w ogrodzie

Oceń artykuł
4,00 / 15 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i dodaj swój komentarz
Polecamy Ci również

Zobacz także